Esta é unha pequena mostra do obradoiro desenvolvido polo equipo de PALABRAS NO AR  no CEIP Porto Cabeiro de Redondela. Alí, aproveitando a experiencia de nenos e nenas na construcción de personaxes con elementos de reciclaxe, quixemos animalos a pensar, debuxar e describir cadanseu monicreque. Que mellor lugar que Redondela para renderlle unha merecida homenaxe ao teatro de títeres e aos seus protagonistas…

Mirade que personaxes nos recibiron á nosa chegada ao cole. Poderiamos dicir con propiedade que non teñen desperdizo ningún, non si?

E aquí tedes aos nenos e nenas de 3º e 4º de primaria traballando no deseño dos seus monicreques e das súas historias. Poida que algún deles chegue a materializarse….Neste enlace presentámosvos algunhas ideas.

E para rematar unha divertida mañán de outono, os alumnos do CEIP Porto Cabeiro prepararon unhas preguntas para Eduardo Rodriguez Cunha “Tatán”, fundador do Obradoiro de Teatro e Marionetas Tanxarina de Redondela e un dos organizadores do Festival Internacional de Títeres que se celebra anualmente nesta localidade.  

Se queredes escoitar as súas respostas, estade moi atentos á emisión radiofónica do venres de PALABRAS NO AR.

PALABRAS NO AR…

continúa coas súas emisións en Radio Redondela. Acendede os vosos receptores ás 14:10 horas e sintonizádeos no 94.4 ou 94.9 da FM para escoitar o que teñen que contar os nenos e nenas desta vila. E coma sempre, tamén no blog. Xa tedes aloxado o do martes 1 de decembro!

Aquí tedes un novo xogo de adiviñas, nesta ocasión froito do traballo dos nenos e nenas do CEIP Figueiroa da Estrada nun dos talleres de oralidade de PALABRAS NO AR.  Facede como Xan, collede unha boa lente e aventurádevos no coñecemento desta clase de veciños que ás veces pasan inadvertidos.

Permanecede atentos aos vosos receptores para cazar ao voo as PALABRAS NO AR dos nenos e nenas de Redondela. E coma sempre, poderedes escoitar tamén os programas a través do blog.

Despois da súa estadía en Culleredo, PALABRAS NO AR trasládase á localidade pontevedresa de Cambados onde comeza o día 30 de novembro. Contos con música, obradoiros de oralidade e de escrita ocuparán o tempo de case 800 nenos e nenas dos centros escolares de infantil e primaria deste municipio ate o 11 de decembro. Os programas radiofónicos emitiranse a través de Radio Lider Cambados  ás 13:30 horas na semana do luns 11 ao venres 15 de xaneiro na frecuencia do 107.9 FM. E coma sempre, poderedes seguir aquí a evolución de todas as actividades.

Para máis información, descarga a nota de presa.

Preséntavos de seguido outra aportación ao mundo da gastronomía das palabras e da imaxinación: uns deliciosos menús de outono elaborados polos nenos e nenas do colexio de Quintela (Redondela) nun dos obradoiros de PALABRAS NO AR.  Entrantes, primeiros e segundo pratos, sobremesas…Aguzade os vosos sentidos para saborear as receitas máis orixinais da cociña de tempada.

MENÚ  DE OUTONO Nº 1

• Bicos con landras

• Caldo de bolas

• Chuvasqueiro guisado

• Xeado de choiva

MENÚ  DE OUTONO Nº 2

• Zume de produtos do outono

• Ensalada de chapeus

• Cordóns de bota á boloñesa

• Nubes con azucre

MENÚ  DE OUTONO Nº 3

• Sopa de abrigos

• Folla de outono rebozadas

• Tortillas de botóns

• Landras con chocolate 

MENÚ  DE OUTONO Nº 4

• Revolto de trompos

• Raios de sol de outono en aceite

• Parauguiñas fritidos

• Granizado de xeo

Agardamos que a carta deste orixinal restaurante fose do voso gusto. E se quedáchedes con gaña de máis…seguide atentos ao noso blog. Seguiremos cazando as vosas  PALABRAS NO AR.

Escoitade ben porque nesta ocasión ofrecémosvos un par aventuras que forman parte da longa historia da Rapa das bestas, festa centenaria do lugar de Sabucedo, en A Estrada, e que nos son achegadas polas nenas e nenos do CEIP Figuieroa. Estas historias recrean unha parte da festa grazas á proposta de Batalla de naipes para o obradoiro de escrita creativa nesta campaña da editorial Kalandraka. Os personaxes da baralla achégannos nesta ocasión unha parte da nosa propia historia…

Os cabalos tolos.

Había unha vez na Rapa das bestas, un cabalo que quería matar ao outro, pero o outro, como era tan bo, cada  día quería reconciliarse. O cabalo de ouros lanzáballe ouro e o cabalo bo, é dicir, o de bastos facíase cada vez máis rico, ata que se lle acabou o ouro e o cabalo de ouros díxolle: -Bah!, non sería amigo teu nin que me deras todos os bastos do mundo-. Pero para cumplirlle o gusto, doulle todos os bastos, pero non llo agradeceu, e ao día seguinte o pai do cabalo de ouros pediulle perdón ao de bastos, e os dous gozaron dunha boa Rapa.

Os mellores amigos. 

Había unha vez un rei de bastos que era pobre, e outro rei que era de ouros e era rico. Un día os dous reis se atoparon na Rapa das Bestas, e alí foi cando se fixeron amigos. O rei de ouros non sabía que o rei de bastos era pobre. Ían sempre a todos os sitios como se foran mozos. Pero un día, xogando ao fúTbol no parque, o rei de ouros díxolle ao rei de bastos que non lle gustaba a xente pobre. Entón, o rei de bastos mentiulle. Un día, o rei de ouros seguíu ao rei de bastos ata a súa casa e viu que era pobre, e dixo que xa non era o seu amigo, e nunca se volveron ver.

Se queredes aprender máis cousas sobre a festa da Rapa das Bestas seguide atentos ao blog de Palabras no ar porque temos preparadas novas aportacións para o coñecemento das orixes e historia desta fermosa festa centenaria.

E non deixedes de botar as vosas PALABRAS NO AR…

De entre os buxos do Pazo de Oca chégannos estas historias escritas polos alumnos do Ceip Figueroa no obradoiro de escrita creativa da campaña PALABRAS NO AR. Relatos fermosos elaborados a partir da proposta de Batalla de naipes e que nos  levan por lugares  capaces de nos facer perder a memoria. Moito ollo, amarrade ben os vosos recordos porque poden desaparecer sobre as augas do esquecemento.

Filipinos.

 Hai moito, moito tempo, máis ou menos dous días, había un rei de copas chamado Filipino. O rei Filipino vivía moi a gusto no pazo de Oca, pero un día chegou a sota de bastos, que tamén se chamaba Filipino, e díxolle ao rei: -Se non te cambias de nome comezaremos a pelexar-. Pero o rei non estaba disposto a cambiar de nome, así que comezaron a pelexar. Estiveron moito tempo pelexándo ata que a sota de bastos tirou ao rei ao estanque do esquecemento. Ao caer alí, o rei de copas non lembraba  nada. Entón, a sota de bastos díxolle: -Ti chámaste Caramón, e eu chámome Filipino-. Así, grazas a que non teñen o mesmo nome, son amigos.

 Os dous reis e o cabalo.

 Había unha vez un rei chamado Reinando, que era moi, moi rico, e un día mercou un cabalo chamado Furia. Foi con el a moitas partes, pero o cabalo non estaba feliz. Un día, atopouse cun home e a este pareceulle un cabalo moi bo, así que lle ofreceu moitos cartos ao rei por el. O rei, que era moi avaro, aceptou os cartos. Un día, foron ao pazo de Oca, ao estanque do esquecemento, alí atopáronse os dous reis, e Reinando, ao ver que o outro rei ía moi elegante e máis ben vestido que el, preguntou como era tan rico xa que era máis coñecido que el. E o rei dixo:

-O teu cabalo se é ben tratado pódeche ofrecer moito, xa que este pobre cabalo ao que ti tratabas coma lixo, pode conceder desexos.

Reinando quíxolle mercar o cabalo, pero o rei dixo:

-Tiveches o cabalo e desprezáchelo, agora que ves con avaricia, amólaste.

Así, marchou o rei co cabalo dos desexos.

 O rei olvido.

 Había unha vez nunha aldea un home que tiña un cabalo negro. Un día cando ía cara ao pazo de Oca, atopouse cun home que lle dixo –Se tiras dúas moedas romanas serás o rei do pazo de Oca. E así foi, o cabaleiro tirou dúas moedas romanas e en dous segundos viuse cunha capa vermella, unha coroa amarela e unha espada de ouro. Pasaron oito anos e o rei do pazo de Oca tiña un fillo. Un fillo moi bo, que daba todo aos máis pobres. Pero un día díxolle o seu pai: -Non tires cos cartos, que por moito que gañemos temos que conseguilos, para darllos aos criados para que nos dean de comer-. Pero o fillo, que era moi bo e listo, tirou ao seu pai no estanque do esquecemento. O pai, cando se levantou do estanque, díxolle ao fillo: -ti eres o meu pai e eres sota, fillo do rei Amador de París.

Os mellores amigos do mundo.

Había unha vez un cabalo chamado Toliño, que non facía máis que correr, e o home que o levaba tamén lle gustaba facer das súas, e dicir, ter moito diñeiro, por algo lle chamaban o cabaleiro de ouros. Un día que foron a visitar un pazo, pasaron por unha ponte moi vella, entón co peso do diñeiro que levaba o cabaleiro, o cabalo botou a correr. Pasaron por un estanque chamado do esquecemento. Ao pasar por esa ponte, onde estaba o lago, esqueceulle todo. Ao cabalo Toliño olvidóuselle que lle gustaba correr e ao cabaleiro que lle gustaba o diñeiro. Entón, encontráronse cunha sota, a Sota de Ouros. A ela gustáballe andar, pero tamén lle gustaba moito o diñeiro, entón convenceu ao cabaleiro para que fose coma ela, a sota, entón o cabaleiro  comezou a gustarlle o ouro coma antes, e o cabalo comezou a andar, pero lentamente, como a sota. Ao final foron os mellores amigos e sempre andaron xuntos e compartiron os seus aforros.

Esperamos de corazón que non sufrirades vos tamén os males do esquecemento e sempre vos lembredes de seguir a nosa andaina polas escolas e colexios de Galicia a traves do noso blog. Se seguides atentos ás novas historias tamén vós formaredes parte desta brisa de imaxinación que é: PALABRAS NO AR !

Como xa sabedes, PALABRAS NO AR segue a desenvolver as súas actividades no coruñés concello de Culleredo. Despois da primeira semana de Obradoiros de escrita e de oralidade, estanse a desenvolver  estes días no Edificio de Usos Múltiples de O Burgo as sesións de contos con música. Moi pronto teredes información no blog do que alí está acontecendo, e recordade que as emisións radiofónicas están previstas para os días 14 ao 18 de decembro en Radio Culleredo no 101.2 da FM.

Continuade á espreita das vosas PALABRAS NO AR.

Coñecédelos? Pois si, son  Manuel e Manuela, os protagonista de Avós, a entrañable historia escrita por Chema Heras e ilustrada por Rosa Osuna que podedes ler nas vosas bibliotecas. A súa vida, como a dos vosos propios avós, foi moi diferente á nosa: os xogos, a forma de divertirse, os seus traballos, a música que adoitaban escoitar…e ata a forma de falar ou de comunicarse era diferente. Por iso, en PALABRAS NO AR quixemos adicar parte dos obradoiros de oralidade a pensar e a expresar esas diferenzas. Continuade a ler e mergulládevos nun anaquiño do noso pasado.

Velaquí os nenos e nenas do CEIP Outeiro das Penas de Cesantes. Sabedes que fan? Pois traballan arredor das coplas tradicionais que os nosos avós cantaban para se divertir. Pero a proposta de PALABRAS NO AR foi a de crear novas fórmulas a partir das máis antigas.  Velaquí unha pequena mostra do seu traballo e da súa imaxinación:

Como puidéchedes escoitar, moitas destas orixinais creacións lembran as costureiras,  os ferreiros, os mariñeiros…E sobre isto falamos cos nenos e nenas do CEIP de Cedeira. Eles foron quen de describir algúns dos vellos oficios esquecidos como os mellores guías dun museo etnográfico.

E logo quen mellor para guiarnos nunha visita por algunhas das salas do Museo do Pobo Galego ? Aprendede máis cousas sobre os vellos oficios esquecidos neste divertido xogo tentando adiviñalos a partir das imaxes. E se precisades axuda, non dubidedes en escoitar as indicacións dos nosos guías. Benvidos ao museo…

Agardamos que o pasarades ben neste paseo polo pasado. Xa sabedes que o Museo do Pobo Galego agárdavos se queredes coñecer máis sobre a nosa historia máis recente. E non esquezades preguntarlle aos vosos maiores  sobre todo isto porque… moitos de nós temos museos vivos na nosa propia casa.